Misschien is het nu een goed moment eens uit te leggen waarom je in de
rechterbovenhoek van het scherm ‘Powered by Unilever’ ziet staan. En waar beter te beginnen dan bij het begin van mijn beslissing precies de reis gaan maken waaraan ik inmiddels meer dan begonnen ben. Deze beslissing betekende natuurlijk meteen het einde van mijn werkzame periode bij Unilever, in ieder geval voor een jaar. Op dat moment was het voor mij ook duidelijk dat ik mijn leidinggevende hiervan op de hoogte wilde stellen, zodat hij in de gelegenheid zou zijn ruim op tijd passende actie te ondernemen. De passende actie bleek, geheel onverwacht natuurlijk, te bestaan uit een sponsoring van mijn reis. Zonder al te veel in details te treden bestaat mijn tegenprestatie uit het schetsen van een beeld van de Amerikanen en hun wasgewoontes. Ik werk namelijk voor de afdeling Consumer Technical Insights, een afdeling met als taak vast te leggen hoe mensen hun was doen en waarom ze hun was op die manier doen, met als uiteindelijk doel ideeën te generen voor nieuwe producten. Nu ben ik tijdens mijn reis natuurlijk prachtig in de gelegenheid om de wasgewoontes van de Amerikanen vast te leggen.
Het meest opvallende was voor mij dat hoewel de huizen hier bijna allemaal langs de straat staan en de ruime tuin rondom het huis bijna altijd een volledig zicht verschaft over wat er rond het huis gebeurd, ik in de maand dat ik nu ongeveer op reis ben ik welgeteld één keer de was buiten heb zien hangen, terwijl de zon vaak zo sterk was dat hij naar mijn idee in staat zou zijn geweest sneller de was te drogen dan de droger. Omdat ik mij niet kan voorstellen dat je de was binnen hangt te drogen als je de mogelijkheid hebt dit buiten te doen in de stralende zon heb ik sterk het vermoeden dat de Amerikaanse consument uit gewoonte eigenlijk altijd haar droger gebruikt. Het feit dat de gemiddelde Amerikaanse zich niet bewust is van zijn enorme energieverbruik vergeleken met de rest van de wereld (22% van het wereldtotaal), de hoeveelheid plastic tasjes die ik in een week weet te verzamelen en hoe al het vervoer (behalve in de grote steden) per auto lijkt te gebeuren sterkt mij alleen maar in dit vermoeden.
Sustainable production, wat vrij vertaald betekent dat je (als bedrijf) probeert voorzien in de behoefte van de huidige wereld zonder daarbij de bronnen voor toekomstige generaties permanent te beschadigen lijkt in dit land even ver verwijderd van de werkelijkheid als tijdreizen. En om dit weer terug te brengen naar de was, waarom zou je je was in de zon te drogen hangen als je met een paar simpele armbewegingen de was van het ene ronde deurtje naar het andere kan verplaatsen om het door een machine te laten drogen?
De stap naar van energie via economie naar politieke belangen smeekt er bijna om te worden gemaakt, maar ergens heb ik het vermoeden dat het voor mij onmogelijk is informatie toe te voegen en tegelijk boeiend te blijven, dus ik haal mijn vingers van mijn toetsenbord en wens jullie allemaal een prettig wasparfum toe.
Maybe it would be a good time right now to explain why
‘Powered by Unilever’ is written in the upper right hand of the screen. And where better to start than at the point of my decision to make the trip that I’m on right now for over more than a month. Of course, this decision meant the end of my productive period at Unilever, at least for a year. So I felt that it would be a courteous move to my manager to tell in time about my plans so that he could take the required measures. Completely unexpected this measure turned out to be a sponsorship for my trip. Without falling into too much detail my counterfit would be to sketch an image of the Americans and their laundry washing habits. The reason for this is that I work for a department that is called Consumer Technical Insights, a department which main objective is to determine how people do their laundry and why they do it that way, with a final goal of generating ideas for improving laundry products. And I’m in the ideal position for determining the laundry habits of the American people because of my bicycle trip.
What I find most striking is that even though most of the houses in the rural area of the United States are positioned alongside the street and with the garden around the house providing the possibility of seeing just about everything around the house, that in the month that I have been cycling I’ve only once seen the wash hanging outside to dry. And since the sun has been shining quite strongly for the last month the laundry actually would have seem to dry quicker outside of the house than in a drier.
Because I can hardly imagine a person hanging the laundry to dry inside the house when you have the ideal possibility of drying outside under the warm sunny sky, I strongly suspect the American consumer to almost always use the drier. Out of habit. The fact that the average American has no idea about how many energy he consumes compared to the rest of the world (22% of the world total), the amount of plastic bags I’m able to collect in just a week together with the fact that just about all transportation (except for the big cities) seems to happen by car only strengthens this suspicion.
Sustainable production, the ability to provide for the needs of the world’s current population without damaging the ability of future generations to provide for themselves seems to be as far from the average consumer as space travel. And to bring this back again to the laundry, why would you hang your wash to dry in the sun when it’s much easier to take the laundry out of one porthole to subsequently put it in another and let the machine do the work?
The step from energy via economie to political interest almost begs for to be made, but somehow I feel that it will be impossible for my to add information and still be interesting at the same time. So I’m taking my fingers away from the keyboard and wish everybody a pleasurable laundry fragrance.