Chris’ USA Tour 2006/2007

Misschien is het nu een goed moment eens uit te leggen waarom je in de rechterbovenhoek van het scherm ‘Powered by Unilever’ ziet staan. En waar beter te beginnen dan bij het begin van mijn beslissing precies de reis gaan maken waaraan ik inmiddels meer dan begonnen ben. Deze beslissing betekende natuurlijk meteen het einde van mijn werkzame periode bij Unilever, in ieder geval voor een jaar. Op dat moment was het voor mij ook duidelijk dat ik mijn leidinggevende hiervan op de hoogte wilde stellen, zodat hij in de gelegenheid zou zijn ruim op tijd passende actie te ondernemen. De passende actie bleek, geheel onverwacht natuurlijk, te bestaan uit een sponsoring van mijn reis. Zonder al te veel in details te treden bestaat mijn tegenprestatie uit het schetsen van een beeld van de Amerikanen en hun wasgewoontes. Ik werk namelijk voor de afdeling Consumer Technical Insights, een afdeling met als taak vast te leggen hoe mensen hun was doen en waarom ze hun was op die manier doen, met als uiteindelijk doel ideeën te generen voor nieuwe producten. Nu ben ik tijdens mijn reis natuurlijk prachtig in de gelegenheid om de wasgewoontes van de Amerikanen vast te leggen.

Het meest opvallende was voor mij dat hoewel de huizen hier bijna allemaal langs de straat staan en de ruime tuin rondom het huis bijna altijd een volledig zicht verschaft over wat er rond het huis gebeurd, ik in de maand dat ik nu ongeveer op reis ben ik welgeteld één keer de was buiten heb zien hangen, terwijl de zon vaak zo sterk was dat hij naar mijn idee in staat zou zijn geweest sneller de was te drogen dan de droger. Omdat ik mij niet kan voorstellen dat je de was binnen hangt te drogen als je de mogelijkheid hebt dit buiten te doen in de stralende zon heb ik sterk het vermoeden dat de Amerikaanse consument uit gewoonte eigenlijk altijd haar droger gebruikt. Het feit dat de gemiddelde Amerikaanse zich niet bewust is van zijn enorme energieverbruik vergeleken met de rest van de wereld (22% van het wereldtotaal), de hoeveelheid plastic tasjes die ik in een week weet te verzamelen en hoe al het vervoer (behalve in de grote steden) per auto lijkt te gebeuren sterkt mij alleen maar in dit vermoeden.

Sustainable production, wat vrij vertaald betekent dat je (als bedrijf) probeert voorzien in de behoefte van de huidige wereld zonder daarbij de bronnen voor toekomstige generaties permanent te beschadigen lijkt in dit land even ver verwijderd van de werkelijkheid als tijdreizen. En om dit weer terug te brengen naar de was, waarom zou je je was in de zon te drogen hangen als je met een paar simpele armbewegingen de was van het ene ronde deurtje naar het andere kan verplaatsen om het door een machine te laten drogen?

De stap naar van energie via economie naar politieke belangen smeekt er bijna om te worden gemaakt, maar ergens heb ik het vermoeden dat het voor mij onmogelijk is informatie toe te voegen en tegelijk boeiend te blijven, dus ik haal mijn vingers van mijn toetsenbord en wens jullie allemaal een prettig wasparfum toe.